Tawułka Arendsa - Astilbe arendsii 'Fanal'

Doniczka P9

Wygląd i cechy charakterystyczne

Kwiaty

Największą ozdobą odmiany są ciemnoczerwone, puszyste wiechy kwiatostanowe przypominające pióropusze. Kwiaty pojawiają się zwykle od czerwca lub lipca do sierpnia, w zależności od stanowiska i pogody. Barwa jest głęboka, karminowo-czerwona i bardzo dobrze widoczna nawet w cienistych zakątkach ogrodu.

Liście

Liście są pierzaste, mocno powcinane i dekoracyjne przez cały sezon. Młode przyrosty mają bordowy lub brązowoczerwony odcień, później stają się ciemnozielone. To jedna z odmian, które są atrakcyjne nawet poza okresem kwitnienia.

Pokrój i wielkość

Roślina tworzy zwarte, gęste kępy:

• wysokość liści: około 30–40 cm,
• wysokość podczas kwitnienia: zwykle 50–70 cm,
• szerokość kępy: około 40–50 cm.

Wymagania uprawowe

Stanowisko

Najlepiej rośnie:

• w półcieniu,
• cieniu,
• ewentualnie w słońcu, ale tylko przy stale wilgotnym podłożu.

W pełnym słońcu i suchej glebie szybko traci dekoracyjność.

Gleba

Preferuje:

• gleby żyzne,
• próchniczne,
• stale lekko wilgotne,
• o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego.

Nie toleruje przesuszania — to najczęstsza przyczyna słabego wzrostu.

Podlewanie

W czasie upałów wymaga regularnego podlewania. Ściółkowanie korą lub kompostem pomaga utrzymać wilgoć w podłożu.

Mrozoodporność

Odmiana jest całkowicie odporna na mróz w polskim klimacie i dobrze zimuje w gruncie.

Pielęgnacja

• Po kwitnieniu warto usuwać przekwitłe kwiatostany.
• Jesienią lub wczesną wiosną ścina się zaschnięte pędy nisko przy ziemi.
• Co kilka lat dobrze jest odmłodzić roślinę przez podział karpy